Eerste oefen werkdagje

donderdag 20 augustus 2009

De warmste dag van het jaar, en vandaag eindelijk eens een oefendagje op mijn nieuwe werk: de introductiedag. Vanmorgen om zes uur opgestaan, Laurens drinken gegeven en een flesje afgekolfd. Daarna snel aankleden en om zeven uur zat ik in de auto, en precies een uur later stond ik voor het ROC in Lelystad. Keurig netjes, dat moet toch te doen zijn? Alhoewel ik niet in Lelystad moest zijn voor de introductie maar in Almere. Maar goed, eventjes oefenen kan geen kwaad. Twintig minuutjes later was ik dan in Almere. Wel jammer dat dit gebouw niet zo mooi is als in Lelystad, want daar is namelijk een parkeergarage. Dat is wel handig, dan is mijn auto niet zo warm op een dag als vandaag. (geen airco)

Om negen uur dan eindelijk beginnen. Er zijn ongeveer 12 medewerkers, en daarnaast de directeuren van de werkmaatschappij Almere en de werkmaatschappij Lelystad. Er volgen drie presentaties over de organisatiestructuur, competentiegericht leren en de plaats van het ROC binnen het landelijke MBO. Ik heb nog goed moeten luisteren, want er wordt opeens weer actief Nederlands gesproken! In plaats van het gebruikelijke gebrabbel op de Islamitische school, moet ik nu mijn hersens weer eens aan het werk zetten om de nieuwe terminologie eigen te maken.

Vervolgens een lunch, waar ik dan eindelijk na al die jaren weer een broodje ham heb gegeten, lekker baldadig. Na de lunch krijgen we nog een rondleiding door het gebouw.
Het is toch eigenlijk zorgwekkend dat ik helemaal opgewekt werd van korte rokjes en topjes met spaghettibandjes! En dat de mannen mij een hand gaven. En dat de mannen uberhaupt met mij een gewoon gesprek konden voeren. Absurd eigenlijk dat ik zelf weer helemaal moet inburgeren in de Nederlandse gewoonten en gebruiken.

Ik heb zeker de eerste drie jaar met veel plezier op de Islamitische basisschool gewerkt. Leuke collega's en leuke kinderen. Het was af en toe wel een rommeltje, maar met doorzettingsvermogen maakte ik daar ook wel weer wat van. Het gaf mij een kick om de kinderen wat te leren, en te zien dat ze met plezier naar school gingen. Daar spendeerde ik de nodige tijd en moeite en eurootjes aan. Maar nadat er een nieuw bestuur is aangetreden en een zekere kabouter plop de leiding op zich heeft genomen is het van kwaad tot erger gegaan. Het is gewoon abnormaal en asociaal hoe men daar met elkaar omgaat. De man-vrouw verhouding is totaal zoek, mannen mogen en doen alles (alhoewel, eigenlijk doen ze niets en drinken de hele dag muntthee) en vrouwen zijn ondergeschikt en doen het zware werk. Meer dan tien uur per dag werken zonder pauze was geen uitzondering. En dat is eens helemaal niet zo erg. Soms moet er wat gebeuren en daar moet je gewoon tijd aan spenderen. Maar het wegwuiven en er gewoon totaal niets aan doen, geen oplossing bedenken zodat je wel je pauze kunt nemen, daar stoor ik me aan. Want ja, als je zelf maar wel pauze hebt, dan is het toch goed?!

Ik zal nooit vergeten hoe ik in juni 2007 tegen de administratief medewerker (vriendje van he, niet dat hij iets uitvoerde, maar stond wel lekker op de loonlijst) zei dat er een flink aantal spelfouten in een nieuwsbrief naar ouders stonden. Naar mijn mening altijd nog op een positieve manier verteld, en gezegd dat ik altijd bereid was om het even na te lezen, geen enkel probleem. Maar nee, de brave meneer met jurk en baard vond het nodig om tegen mij te zeggen: 'Ik maak je helemaal kapot. Ik maak je dood.'

Werken geeft mij voldoening, het is voor mij een uitdaging. Maar ik zit nu dus wel met een grote deuk in mijn zelfvertrouwen. Ik hoop dat dat allemaal weer goed komt in mijn nieuwe baan.